Buurvrouw Filiz
De buurvrouw van de familie van Doenen, Filiz Akan, doet mee aan het vrijwillige inburgeringsprogramma van de gemeente Deventer. Ze kwam eind jaren tachtig vanuit Turkije naar Nederland en sprak de taal nog niet goed. “Ik was gelukkig in mijn eigen Turkse omgeving en vond het niet zo nodig om goed Nederlands te spreken, maar daar kwam verandering in!”
“Toen ik in Nederland kwam wonen, kreeg ik al snel contact met onze Turkse buren. We kwamen veel bij elkaar thuis, vierden belangrijke gebeurtenissen samen. We kregen ook veel Turkse vrienden en mijn boodschappen haalde ik bij de Turkse winkels. Thuis stond de schotelantenne op Turkije gericht. En als het eens nodig was om Nederlands te spreken, zoals bijvoorbeeld op de school van de kinderen, deed mijn man het woord. Waarom zou ik Nederlands moeten leren? Ik was gelukkig in mijn eigen, Turkse omgeving.
Wil je koffie?
Toen kreeg mijn oudste dochter een Nederlandse vriend. Met hem praten lukte me nauwelijks. Zinnetjes van twee of drie woorden, zoals: ‘Wil je koffie?’. Veel meer kwam er niet uit, ook omdat ik me schaamde voor mijn slechte Nederlands. Ik houd van mijn dochter en ik wilde een goed contact met de jongen waar zij zo dol op was. Had ik liever een Turkse vriend gezien? Toen misschien wel, maar dan om makkelijker met hem te kunnen praten. Ahmed zag wel dat ik het er moeilijk mee had en kwam op een dag met informatie over de cursus Vrijwillige inburgering. We hebben het samen besproken en meteen de volgende dag heb ik me opgegeven bij Werk en inkomen aan de Smedenstraat.
Trots
Nu ga ik drie ochtenden per week naar school en daar ben ik heel trots op. De leraren van CapabelTaal en de medecursisten zijn heel vriendelijk. Iedereen doet zijn best om de beginners zoals ik toen op hun gemak te stellen. Dat voelt heel warm, je mag hier zijn wie je bent en je leert in je eigen tempo. Sommigen doen een half jaar over de cursus, anderen twee jaar. Ik leer lezen, spreken en schrijven in vlot Nederlands. Daarnaast leren we ook veel over de Nederlandse samenleving.
Oren van het hoofd kletsen
Je leert de taal ook in de praktijk te brengen. Ik moest bijvoorbeeld praten met onze huisarts en iemand van de woningbouwvereniging. Dat vond ik wel eng! Ik had klotsende oksels zeggen ze hier in Nederland, maar naderhand was ik zo trots op mezelf. Over een paar maanden doe ik examen. Als vrijwillige inburgeraar hoef ik niet te slagen, maar ik wil het wel. Ik studeer hard, want ik heb er veel plezier in. En de vriend van mijn dochter? Dat is inmiddels mijn schoonzoon en ik klets hem de oren van zijn hoofd!”
Ook vrijwillig inburgeren?
Bent u Europeaan of komt u van buiten Europa maar heeft u wel de Nederlandse nationaliteit? Dan komt u misschien in aanmerking voor het vrijwillige inburgeringprogramma van de gemeente Deventer (gratis). Eerst wordt bekeken welk taalniveau u hebt en wat het doel is van uw deelname. Meer informatie: Werk en inkomen, Smedenstraat 280, telefoon (0570) 69 30 42, e-mail inburgering@deventer.nl.
